Następnie został wysłany wraz z bratem Janem do szkoły pijarów w Górze Kalwarii, gdzie rektorem był jego stryj Wacław od św. Franciszka Rogala Zawadzki, ale nie był pilnym uczniem, gdyż jak stwierdził to jego szkolny kolega Wojciech Magnuszewski, zamiast nauki czas pożytkował na praktyki pobożnościowe i modlitwy, m.in. codzienne msze święte, odmawianie litanii, różańca czy rozmyślania duchowe. Po ukończeniu szkoły w Górze Kalwarii oddali go rodzice do szkoły pijarów w Warszawie. W trakcie nauki na skutek surowości swojego ojca postanowił uciec i udać się na pielgrzymkę do Rzymu, jednak powiadomieni o tym rodzice, zawrócili go w odległości około 70 km od Warszawy i udaremnili jego dalsze plany. Ojciec jego oddał go następnie do Kancelarii Grodzkiej w Warszawie, by tam pod kierunkiem wiceregenta przygotował się do zawodu prawnika. Podczas tego pobytu uczynił on ślub, aby odbyć pielgrzymkę do grobu św. Jakuba, do hiszpańskiego Santiago de Composteli. Pomimo trudności jakie czynił mu jego ojciec, wyruszył on na tę pielgrzymkę i w październiku 1721 dotarł do Rzymu, skąd ruszył w dalszą podróż z grupą pielgrzymów. Podążając dalej, w pobliżu granicy francusko-hiszpańskiej zapadł na zdrowiu i na skutek decyzji lekarzy zawrócił do Rzymu.