Istniała jednak zasada, że samochód nie mógł mieć ruchomych elementów wpływających na aerodynamikę bolidu, ale wentylator chłodził również mający problemy z przegrzewaniem się silnik. Używanie wentylatora w celu chłodzenia było dozwolone, tym też Brabham argumentował jego użycie, podobnie jak miało to miejsce w południowoamerykańskich wyścigach na początku sezonu, gdzie do modelu BT45C zamontowano mały elektryczny wentylator.
Samochody były zmodyfikowanymi modelami BT46 o oznaczeniu BT46/4 i BT46/6. Zmiany spowodowane wdrożeniem koncepcji wentylatora były dość obszerne, obejmując uszczelnienie komory silnika, jak również dodanie systemu sprzęgieł i wentylatora. Zostały one zaprojektowane i przetestowane w tajemnicy przed niektórymi. Niki Lauda uświadomił sobie, że musiał do nowej wersji dostosować swój styl jazdy, zwłaszcza na zakrętach. Stwierdził, że kiedy przyspiesza na zakręcie, samochód trzyma się drogi, jak gdyby jechał po szynach. W efekcie kierowca był narażony na bardzo duże przyspieszenie poprzeczne, które stało się poważnym problemem w dobie efektu przypowierzchniowego.
Po pierwszym teście BT46B na torze Brands Hatch, Lauda mówił: