Kaitainen startował także w zawodach Pucharu Świata B (obecnie Puchar Kontynentalny). W konkursach tego cyklu również raz stanął na podium - 2 grudnia 2001 roku w Vuokatti zajął trzecie miejsce. Sezon 2005/2006 ukończył na szóstej pozycji, a w klasyfikacji generalnej sezonu 2000/2001 był ósmy. Fin brał także w Letnim Grand Prix w kombinacji norweskiej, najlepiej spisując się w trzeciej edycji tego cyklu, kiedy w klasyfikacji końcowej zajął 26. miejsce.
Największy sukces w kategorii seniorów osiągnął podczas mistrzostw świata w Val di Fiemme w 2003 roku. Wspólnie z Hannu Manninenem, Jaakko Tallusem i Samppą Lajunenem wywalczył tam brązowy medal w sztafecie. Trzecie miejsce zajmowali już po skokach, tracąc około minuty do wyprzedzających ich Austriaków i Niemców. Straty do liderów nie odrobili, jednak obronili trzecią pozycję przed Norwegami. W startach indywidualnych był dziewiętnasty w Gundersenie, a w sprincie uplasował się dziewięć pozycji niżej. Najlepszy indywidualny wynik na zawodach tej rangi osiągnął na mistrzostwach świata w Sapporo w 2007 roku, gdzie w sprincie był czternasty. Blisko medalu był na rozgrywanych dwa lata wcześniej mistrzostwach świata w Oberstdorfie, gdzie wraz z kolegami był czwarty w sztafecie.