Rocznie mogą przepłynąć do 25 tysięcy kilometrów.
Podobnie jak inne gatunki wielorybów, również humbak był celem poszukiwań wielorybników. Poprzez liczne polowania jego populacja zmniejszyła się do 1946 o ponad 90%, kiedy to powstała Międzynarodowa Komisja Wielorybnictwa (IWC) mająca za zadanie nadzorować i korygować ograniczenia ustalone przez Międzynarodową Konwencję o Regulacji Wielorybnictwa. Od tamtego czasu populacja stopniowo wzrasta, jednak na skutek nieprzepisowego rybołówstwa, kolizji ze statkami i zanieczyszczenia wciąż odnajduje się liczne martwe humbaki na plażach lub w wodach przybrzeżnych. Obecnie ich populację szacuje się na około 80 tysięcy osobników. Niegdyś stanowiły przedmiot polowań, obecnie długopłetwce stały się obiektem obserwacji. W wielu miejscach na świecie organizuje się nurkowania z humbakami.
Taksonomia
Humbak jest waleniem z rodziny płetwalowatych (Balaenopteridae), która obejmuje również płetwala zwyczajnego (Balaenoptera physalus), czerniakowego (B. borealis), błękitnego (B. musculus), tropikalnego (B. edeni), karłowatego (B. acutorostrata), skrytego (B. omurai), antarktycznego (B. bonaerensis), B. ricei oraz pływacza szarego (Eschrichtius robustus). Uważa się, że rodzina ta zaczynała kształtować się już w środkowym miocenie.