thumb|Ludzie dotknięci wielkim głodem w Indiach Wielki głód w Indiach, zwany też głodem madraskim – rozpoczął się na południu Indii Brytyjskich w 1876 roku i trwał dwa lata, rozciągając się na prowincje centralne i północne. Objął obszar 670 000 kilometrów kwadratowych, z jego powodu ucierpiało blisko 60 milionów osób, zaś zmarło około 5,5 miliona.
Przyczyny Współczesne badania klimatologów wskazują, że głód spowodowała trwająca trzy lata anomalia pogodowa, która objęła swym zasięgiem także część Chin, Afryki oraz Ameryki Południowej. Analizy opadów (istniała już sieć prymitywnych stacji meteorologicznych zbudowanych przez Brytyjczyków) wskazują na analogię z współczesnym zjawiskiem El Niño.
Kunjarathammal w powieści Kaval Kottam Z tego okresu zachowały się informacje o osobie, która pomagała setkom ludzi w latach 1876-1878 określanej jako dewadasi. Niektóre informacje na jej temat można znaleźć w nagrodzonej przez Sahitya Akademi powieści Kaval Kottam autorstwa Su. Venkatesan. Ponieważ jej imię jest nieznane, więc autor nadał jej imię Kunjarathammal.