W 1899 wyjechał do Mandżurii, gdzie pracował przy budowie Kolei Chińsko-Wschodniej. Był autorem pomnika, upamiętniającego zakończenie budowy tej linii, postawionego w Harbinie. Odbył też podróż do Ameryki Północnej, gdzie podejmował się prac architektonicznych. Po 1902 osiadł na stałe w Warszawie.
Celiński w początkach swojej działalności stosował styl akademicko-klasycystyczny, tworzył popiersia, medialony, rzeźby figuralne i nagrobkowe. W dziełach, które powstały po 1900, zauważalny jest wpływ secesji. Do czasów współczesnych zachowały się nieliczne prace Sławomira Celińskiego. Do jego dorobku należy prezentowana w Muzeum Narodowym w Warszawie grupa rzeźbiarska Świst i Poświst. Przedstawia ona dwa bóstwa słowiańskie. Istnieją dowody, że Celiński chciał stworzyć ponad naturalnych rozmiarów model tej rzeźby i wyeksponować go w plenerze Warszawy. Mniej znaną rzeźbą przypisywaną Celińskiemu jest nawiązująca stylem do dzieła Donatella rzeźba Dawid, która stoi przed Pałacem Sobańskich w Warszawie.
Zobacz też
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1852 Kategoria:Zmarli w 1918 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Polscy rzeźbiarze Kategoria:Polscy ceramicy Kategoria:Rzeźbiarze związani z Warszawą