Alexander MacIntyre (ur. 5 kwietnia 1954 w Cottingham, zm. 17 października 1982 na Annapurnie w Himalajach) – brytyjski wspinacz, alpinista i himalaista.
Kariera wspinaczkowa Poważne osiągnięcia wspinaczkowe miał już jako student Uniwersytetu Leeds. Był tam jednym z liderów grupy młodych wspinaczy, którzy z powodzeniem wprowadzali szybkie techniki zimowe, wcześniej znane z gór Szkocji, na wielkie ściany Alp (tzw. technika frontalna, chodzenie na przednich zębach raków i z dwoma krótkimi czekanami w rękach, front pointing technique, bez kucia stopni w lodzie). Głośnymi sukcesami MacIntyre'a i tej grupy było pierwsze jednodniowe – wówczas wręcz szokująco krótkie – przejście słynnej lodowej drogi przez tzw. "Całun" na Grandes Jorasses (1975). Zespoły MacIntyre'a dodały dwie nowe drogi lodowe na Grandes Jorasses (1976 z czego lodowa droga środkowym kuluarem jest ryzykowna i właśnie dla bezpieczeństwa wymaga szybkiego wspinania się w lodzie) oraz szybkie przejście ściany Eigeru tzw. direttissimą Harlina (październik 1977).
W lecie 1977 roku uczestniczył w swym pierwszym wyjeździe w góry wysokie - w ramach polsko-brytyjskiej wyprawy w Hindukusz, kierowanej przez Andrzeja Zawadę. Wraz z Johnem Porterem i Wojciechem Kurtyką, zdobył w stylu alpejskim dziewiczą, wysoką na 2300 metrów północno-wschodnią ścianę Kohe Bandaka 6843 m.