Istnieje wersja kneeling spinning side slam (z przyklęknięciem na matę ringu), w której zawodnik chwyta przeciwnika obiema rękami za plecy na wysokości łopatek, obraca się z nim o 180° po czym rzuca go na matę ringu w taki sposób aby ten wylądował na plecach – z tego manewru z kolei korzystali Big Boss Man oraz Wade Barrett, który nazwał ten rzut mianem Winds of Change.
Standing moonsault side slam thumb|150px|Animacja ukazująca standing moonsault side slam. Mylnie określany jako moonsault ura-nage slam. Jest tym samym rodzajem obalenia co moonsault slam. Z tego typu powerslamu korzystał m.in. John Morrison, który nazwał go C-4.
Swinging side slam thumb|Colt Cabana wykonujący swinging side slam. Znany również pod nazwą wind-up slam. Zawodnik chwyta przeciwnika tak samo jak do zwykłego rzutu powerslam (chwytając go za bark i pod krocze, kładąc dłoń na części lędźwiowej pleców oponenta), przy czym zawodnik wykonujący trzyma przeciwnika w takiej pozycji prostopadle przy sobie, po czym obraca go jedną ręką przy sobie i obala go na łopatki. Big Cass wykonywał ten rzut w wariancie sitout swinging side slam pod nazwą East River Crossing.