Billy Fiske, właśc. William Meade Lindsley Fiske III (ur. 4 czerwca 1911 w Chicago, zm. 17 sierpnia 1940 w Chichester) – amerykański sportowiec i lotnik, poległy w bitwie o Anglię, podczas której służył jako ochotnik w brytyjskich siłach powietrznych.

Kariera Urodził się 4 czerwca 1911 w Nowym Jorku w rodzinie bogatych finansistów. W 1924 rodzina Fiske przeniosła się do Paryża. Młody Billy zdradzał talent do sportów zimowych i w 1928 został członkiem reprezentacji USA na Zimowe Igrzyska Olimpijskie w St. Moritz, gdzie zdobył złoty medal w piątkach bobslejowych, jako najmłodszy amerykański złoty medalista olimpijski (16 lat). Na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w Lake Placid w 1932 również zdobył złoty medal. Próbował też w 1930 sił jako kierowca w wyścigu w Le Mans. Ukończył następnie studia: historię i ekonomię w Trinity Hall na Uniwersytecie Cambridge. Po studiach podjął pracę w korporacji finansowej w Anglii. W 1937 Fiske zainteresował się lotnictwem i uzyskał licencję pilota. W 1938 wygrał po raz drugi Grand National w skeletonie na słynnym Cresta Run w St. Moritz.