mały|321x321px|Grób Cezarego Wodzińskiego na cmentarzu Bródnowskim Cezary Waldemar Wodziński (ur. 27 maja 1959 w Lęborku, zm. 12 czerwca 2016 w Ubliku) – polski filozof, historyk filozofii, tłumacz, eseista, profesor nauk humanistycznych, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Jagiellońskiego i Uniwersytetu Warszawskiego, pracownik naukowy Instytutu Filozofii i Socjologii PAN.
Życiorys Syn Zygmunta i Michaliny. Ukończył w 1978 VI Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Reytana w Warszawie. Chodził do klasy z Filipem Łobodzińskim i Andrzejem Sosnowskim. Po maturze przez rok, zanim podjął studia, pracował jako sanitariusz w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w Warszawie oraz jako ratownik w bieszczadzkiej grupie GOPR.
W latach 1979–1985 studiował filozofię na Uniwersytecie Warszawskim. Po studiach w latach 1986–1998 pracował w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN w Katedrze Filozofii Współczesnej, kierowanej przez Barbarę Skargę, następnie przez Stanisława Borzyma (od 1996 – samodzielna pracownia badawcza). Członek Collegium Invisibile.