Franciszek Wesołowski (ur. 10 stycznia 1914 w Borkach (powiat chełmiński), zm. 31 lipca 2007 w Łodzi) – polski organista, kompozytor, pedagog, znawca muzyki dawnej, autor wielu popularnych podręczników do muzyki, propagator kultury muzycznej. Od 1939 członek Związku Walki Zbrojnej, a później Armii Krajowej. Doctor honoris causa Akademii Muzycznej w Łodzi.
Życiorys Franciszek Wesołowski był synem Mateusza i Katarzyny z domu Piotrowskiej. Przed wojną studiował w Warszawie w Państwowym Konserwatorium Muzycznym, pracując jednocześnie jako organista w Szpitalu św. Ducha w Warszawie oraz nauczając chorału gregoriańskiego w Seminarium Duchownym księży Marianów na Bielanach. Uczeń Kazimierza Sikorskiego (teoria muzyki i kompozycja) oraz Bronisława Rutkowskiego (organy). Po wybuchu wojny pracował jako organista kościoła ojców Jezuitów, a po wyjeździe z Warszawy w 1941 został organistą w Ostrowcu Świętokrzyskim. Po zakończeniu wojny mieszkał w Bydgoszczy skąd przeprowadził się do Łodzi. Tu pracował przez pewien czas jako organista w kościele św. Ducha przy placu Wolności i kontynuował naukę w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Łodzi.