Pod koniec lat 50. XX wieku Kimihiro Nakata, przebywający w celi śmierci za dwukrotne morderstwo na zlecenie, w mieście Fukuoka, poprosił o studium Biblii i przyjął wierzenia Świadków Jehowy. Wkrótce przetranskrybował na alfabet Braille’a książkę „Niech Bóg będzie prawdziwy”, broszurę „Ta dobra nowina o Królestwie” oraz artykuły z czasopism „Strażnica” i „Przebudźcie się!”, które rozpowszechniano niewidomym oraz we wszystkich japońskich szkołach dla niewidomych. Wyrok śmierci na Nakacie wykonano 10 czerwca 1959 roku.

W 1963 roku osiągnięto liczbę 3 tysiące głosicieli, a dwa lata później 4 tysiące. W Kioto odbył się kongres ogólnoziemski pod hasłem „Wiecznotrwała dobra nowina”. W roku 1964 pojawili się pierwsi głosiciele na archipelagu Sakishima-shotō. W 1967 roku w Japonii działalność kaznodziejską prowadziło już ponad 5 tysięcy Świadków Jehowy. W październiku 1969 roku na stadionie kolarskim w Tokio odbył się kongres międzynarodowy pod hasłem „Pokój na ziemi” z udziałem 12 614 delegatów. W jego trakcie Nathan Knorr ogłosił, że nowe Biuro Oddziału z drukarnią powstanie w Numazu.