Rozwój działalności W połowie 1949 roku zanotowano działalność ośmiu miejscowych głosicieli, głównie rodziny Ishii, której członkowie podczas II wojny światowej byli uwięzieni w Sendai, oraz rodziny Miura osadzonej w więzieniu w Hiroszimie. Pod koniec tego samego roku przybyła do Japonii pierwsza grupa 14 misjonarzy, absolwentów Biblijnej Szkole Strażnicy – Gilead, w której znaleźli się współwyznawcy z Hawajów i z Australii, m.in. późniejszy członek Ciała Kierowniczego William L. Barry wraz z żoną Melbą. Prowadzili oni działalność ewangelizacyjną głównie w wielkich miastach. Na początku roku 1950 do Japonii przybyło pięć kolejnych misjonarek z 11. klasy Szkoły Gilead skierowanych początkowo do Nowej Kaledonii, a pod koniec czerwca kolejnych ośmioro, którzy musieli opuścić Koreę po wybuchu wojny koreańskiej. Wkrótce utworzono nowe Biuro Oddziału, tym razem w Tokio. W 1952 roku nadzorcą oddziału został William L. Barry. W 1966 roku rodzina Betel w Tokio liczyła 19 osób.