Faramir (ur. w 2983 roku Trzeciej Ery, zm. w 82 roku Czwartej Ery)) – postać ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia. Dúnadan z Gondoru, młodszy syn namiestnika Denethora II i Finduilas z rodu książąt Dol Amrothu, brat Boromira, członka Drużyny Pierścienia. Uczestnik Wojny o Pierścień, późniejszy namiestnik Gondoru.
Był to szlachetny człowiek. W przeciwieństwie do Boromira potrafił się oprzeć pokusie zagarnięcia Pierścienia.
Pojawia się w jej kolejnych częściach Władcy Pierścieni: Dwóch wieżach i Powrocie króla. Więcej informacji na jego temat zawierają też Dodatki do trzeciego tomu oraz tom dwunasty Historii Śródziemia.
Pochodzenie i charakterystyka Wcześnie, bowiem już w 2988 roku, zmarła ich matka i odtąd obaj bracia wychowywali się tylko pod opieką ojca.
Faramir był człowiekiem szlachetnym, rozważnym, miłośnikiem wiedzy i muzyki, a także znawcą ludzkich umysłów. Z wyglądu bardzo podobny do brata – wysoki, silny, o ciemnych włosach i szarych oczach – zdecydowanie różnił się jednak od niego usposobieniem, bardziej łagodnym. Nie cenił też walki dla niej samej. Jak sam stwierdził:
Gondorczycy często przez to oceniali Faramira jako mniej odważnego od Boromira, lecz w rzeczywistości dorównywał mu męstwem.