Jego ojciec, rozgoryczony śmiercią Boromira, bardzo gwałtownie zareagował na to, że syn pozwolił odejść hobbitom, uważając, że przez to Pierścień wpadnie w ręce Saurona.
Następnego dnia Denethor wysłał syna do Osgiliath, by bronił ruin miasta i innych wysuniętych placówek, muru Rammas Echor i Strażnic na Grobli, aby tam przyjąć pierwszy impet uderzenia wroga i opóźnić jego pochód pod mury Minas Tirith. Trzeciego dnia walk Faramir i jego żołnierze rozpoczęli odwrót przez pola Pelennoru. Wróg miał dziesięciokrotną przewagę liczebną i jedynie wypad kawalerii księcia Imrahila umożliwił niedobitkom bezpieczne dotarcie do miasta.
W potyczce pod murami miasta Faramir, walcząc z jednym z Południowców, został ugodzony strzałą. Dostał następnie wysokiej gorączki, której nic nie mogło uśmierzyć.
Denethor poniewczasie przypomniał sobie o miłości do syna. Widząc go, jak się zdawało, bliskiego śmierci, namiestnik załamał się. Ogarnięty szaleństwem i rozpaczą (był przekonany o nieuchronnej klęsce), próbował go razem ze sobą spalić żywcem w grobowcu. Faramir został uratowany dzięki Beregondowi, Pippinowi i Gandalfowi, jednak jego ojciec popełnił samobójstwo.