Benjamin Lincoln (ur. 24 stycznia 1733 w Hingham, Massachusetts, zm. 9 maja 1810 tamże) – amerykański wojskowy, generał major Armii Kontynentalnej podczas wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych. Uczestniczył w oblężeniu Charleston. Oficjalnie zaakceptował poddanie się wojsk brytyjskich po oblężeniu Yorktown.
Młodość thumb|left|Dom Generała Benjamina Lincolna (ang. General Benjamin Lincoln House) Lincoln urodził się 24 stycznia 1733 roku w Hingham, Massachusetts. Jego przodkowie jako pierwsi osiedlili się w Hingham (pierwszym był Thomas Lincoln "bednarz"). Młody Lincoln pracował w rodzinnym gospodarstwie oraz uczęszczał do miejscowej szkoły. Na Uniwersytecie Harvarda otrzymał stopień magistra. W 1756 roku (w wieku 23 lat) Lincoln poślubił Mary Cushing, córkę Eliasza Cushinga, którego przodkowie byli założycielami Hingham. Mieli jedenaścioro dzieci.
W ślad za ojcem wstąpił do miejscowego biura politycznego. W wieku 21 lat Lincoln stał się miejskim konstablem i w 1755 roku wstąpił do 3. Regimentu milicji Suffolku jako adiutant. W 1772 roku awansował do stopnia podpułkownika.