Oddziały gen. U. G. Garmajewa zwalczały sowieckich i mongolskich zwiadowców oraz działały przeciwko chińskim partyzantom. W czerwcu 1939 r. zostały one połączone w Chingański Północny Oddział Ochronny, po czym wzięły udział od samego początku w walkach z Armią Czerwoną nad Chałchin-Goł. 4 lipca podczas ciężkich walk u podnóża Góry Bain-Cagan na lewym brzegu rzeki Chałchin-Goł 1 Pułk Kawalerii został prawie całkowicie rozbity ogniem artylerii i bombardowaniem z powietrza. Resztki zostały przeniesione do ochrony prawej flanki wojsk japońskich. Sowieckie samoloty zrzucały ulotki mówiące, aby żołnierze oddziału nie podnosili broni na swoich współbraci po drugiej stronie frontu. W tej sytuacji zaczęło dochodzić do dezercji i bratania się z żołnierzami 6 Dywizji Kawalerii Mongolskiej Republiki Ludowej, w dużej części złożonej z Buriatów. 20 sierpnia, po intensywnym bombardowaniu z powietrza i zniszczeniu dział samodzielnej kompanii artylerii, oddziały mongolskiej 6 Dywizji Kawalerii oraz sowieckich 7 Brygady Zmechanizowanej, 6 Brygady Pancernej i 11 Brygady Pancernej przerwały obronę Chingańskiego Północnego Oddziału Ochronnego. Sztab gen. U. G. Garmejewa, liczący ok. 30 ludzi, znalazł się w okrążeniu. Japoński doradca nakazał dokonać samobójstwa, ale ostatecznie zrezygnował z tego.