thumb|upright|John Quincy Adams, faktyczny autor doktryny Monroego
Doktryna Monroego lub doktryna Monroe (nazwa występuje również w wersjach niepoprawnych: doktryna Monroe’go i doktryna Monroe’a) – doktryna w polityce amerykańskiej, autorstwa sekretarza stanu Johna Quincy’ego Adamsa, którą 2 grudnia 1823 przedstawił w dorocznym orędziu do Kongresu prezydent James MonroeJames Monroe, Seventh Annual Message to Congress, December 2, 1823..
Głosiła, iż kontynent amerykański nie może podlegać dalszej kolonizacji ani ekspansji politycznej ze strony Europy, w zamian zaś zapowiadała, że Stany Zjednoczone nie będą ingerowały w sprawy państw europejskich i ich kolonii. Doktryna ta stała się fundamentem amerykańskiej polityki izolacjonizmu (hasło „Ameryka dla Amerykanów”).
Doktryna była następstwem obaw Stanów Zjednoczonych do prób restytucji Imperium hiszpańskiego na swoich dawnych koloniach w Ameryce Łacińskiej, z których wiele uzyskało niepodległość. Stany Zjednoczone były również zaniepokojone ambicjami terytorialnymi Rosji na północno-zachodnim wybrzeżu Ameryki Północnej (tzw.