Witold Ziaja (ur. 16 listopada 1940 w Siemianowicach Śląskich, zm. 1 września 2025 w Hamburgu) – polski hokeista na trawie (pomocnik), dwukrotny olimpijczyk (Rzym (1960) i Monachium (1972)), szkoleniowiec drużyn narodowych Polski (m.in. na olimpiadzie w Moskwie w 1980), Austrii i Szwajcarii, współpracownik młodzieżowej reprezentacji Niemiec.
Syn Gerharda i Magdaleny Rzepczyk. Bratanek Ernesta Ziai, olimpijczyka w hokeju na lodzie z Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Sankt Moritz w 1948 roku. Absolwent średniej szkoły zawodowej (telemechanik) i Akademii Trenerskiej w Kolonii (Niemcy). W początkach kariery sportowej uprawiał równocześnie hokej na lodzie w barwach Startu Katowice (z którym zdobył mistrzostwo polski juniorów) i hokej na trawie w HKS Siemianowiczance. Ostatecznie zdecydował się na uprawianie tylko hokeja na trawie. W barwach Siemianowiczanki występował w latach 1952–1972. 79-krotnie reprezentował barwy Polski w hokeju na trawie w latach 1958–1972 zdobywając 18 bramek. Wieloletni kapitan drużyny narodowej. Zasłużony Mistrz Sportu (1971).