Andrzej Bieńkowski (ur. 24 września 1946 w Warszawie) – polski malarz, etnograf, pisarz.
Życiorys Syn Władysława Bieńkowskiego (1906–1991), działacza politycznego, socjologa i publicysty oraz Flory z d. Zaborowskiej (1909–1990), powieściopisarki, poetki i dramatopisarki. Brat Ewy Bieńkowskiej.
Andrzej Bieńkowski studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie na Wydziale Malarstwa w pracowni Jana Cybisa oraz na Wydziale Grafiki. Dyplom uzyskał w 1971. W latach 1980–2019 pracował na Wydziale Wzornictwa warszawskiej ASP jako wykładowca, a od 1995 jako profesor, prowadził pracownię malarstwa i rysunku. W 1980 roku rozpoczął badania etnograficzne – projekt Muzyka Odnaleziona. Interesuje go wieś ze swoimi problemami, ale przede wszystkim muzyka, losy i kondycja muzykantów-wiejskich artystów. Poszukuje instrumentów, odnawia je, rekonstruuje dawne kapele wiejskie.
Współpracował z warszawskim Domem Tańca, prezentował swoje nagrania w 2 programie PR (wraz z Marią Baliszewską) w audycjach pt. Muzyka Odnaleziona, a także gościł w magazynie „Źródła” u Anny Szewczuk-Czech. Dokumentuje materiały i nagrania początkowo w Radomskiem, Rawskim, Łódzkim, później także Lubelskim, od 2003 roku na Ukrainie i Białorusi.