czasem przeciw rozszerzeniom uprawnień wypowiadała się prawica, a czasem lewicaPoprawki centoprawicowej Partii Ludowej z roku 2008 zmierzały do rozszerzenia uprawnień odszkodowawczych i zostały zablokowane przez rząd socjalistyczny. Epizod miał wymiar kuriozalny, bo odwracał poprzedni schemat. Lewica spekulowała, że Partia Ludowa zamierzała rozsadzić rządowy budżet zgłaszając nieodpowiedzialne poprawki, prawica spekulowała, że rząd odrzucił poprawkę bo PSOE arogowała sobie na wyłączność tytuł „obrońców demokracji” i przyjęcie poprawki utrudniłoby jej stygmatyzację Partii Ludowej jako spadkobierców frankizmu, por. np. ¿Dónde está Nin?, [w:] ABC 07.09.2008 [dostęp 2021-06-08].. Czasem w drodze administracyjnej korzystając z posiadanych uprawnień inicjatywy te torpedował rząd. Po wygraniu wyborów w roku 2011, 2015 i 2016 Partia Ludowa, która w roku 2007 sprzeciwiała się przyjętej ostatecznie wersji ustawy, nie skorzystała z własnej przewagi w parlamencie i nie zgłaszała do ustawy żadnych poprawek. W roku 2018 nowy lider Partii Ludowej Pablo Casado zapowiedział złożenie wniosku o derogowanie Prawa Pamięci i zastąpienie go „Prawem Zgody”, ale swojej obietnicy nie spełniłCasado propone derogar la Ley de la Memoria Histórica y cambiarla por una ley de la concordia, [w:] 20 minutos 02.09.2018 [dostęp 2021-06-08]..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Prawo Pamięci Historycznej · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.