Cały czas starał się rozpropagować twórczość Gombrowicza w Polsce na przykład oddziałując na decyzję o prapremierze Iwony, Księżniczki Burgunda w Polsce. Sztuką zainteresował się później Ingmar Bergman. Na temat Gombrowicza Jeleński napisał jeszcze wiele tekstów po polsku i po francusku propagując jego dzieło z fascynacją.
Kot Jeleński znany był jako eseista i publicysta nazywany w tym aspekcie genialnym i najlepszym w emigracji według GiedroyciaGiedroyc i „Kultura”, A.S. Kowalczyk, Wrocław, 1999, . Stefan Kisielewski w Abecadle Kisiela pisał o jego „niewyzyskanym geniuszu". Propagował nie tylko twórczość Gombrowicza (wraz z zafascynowanym Gombrowiczem François Bondym), zajmował się też popularyzacją i opisem twórczości Czesława Miłosza, Aleksandra Wata, Józefa Michałowskiego. W esejach opisywał nie tylko sprawy czysto literackie. Tematem jego piśmiennictwa były też inne zagadnienia kultury: malarstwo (fascynacje malarstwem Józefa Czapskiego i Jana Lebensteina), filozofii. Zapisem jego przyjaźni z Józefem Czapskim były wydane w 2003 Listy z Korsyki do Józefa Czapskiego„Listy z Korsyki”, Konstanty A. Jeleński wyd. Fund. Zeszytów Literackich, Warszawa 2003, .