Można wyróżnić dwa etapy jego rozwoju artystycznego: Pierwszy etap (1956–66): duże znaczenie materiału, z którego została wykonana rzeźba (kamień, beton, alabaster, drewno, żelazo i stal). Drugi etap: zainteresowanie relacją między rzeźbą a architekturą, dzieła dużych rozmiarów, umieszczane w krajobrazie naturalnym, jak i w przestrzeni miejskiej (El Peine del Viento], Elogio del Agua, La Casa de Goethe)) Jego rzeźby znajdują się nad brzegiem morza (San Sebastian) lub w górach (w Japonii) i w miastach jak (Waszyngton, Paryż, Lund, Munster, Madryt, Palma de Mallorca, Guernica i Berlin).
Galeria
Nagrody Chillida został doceniony już za życia. Otrzymał niemal każde możliwe odznaczenie w dziedzinie sztuki. Spośród nich należy podkreślić następujące:
Premium Imperiale za rzeźbę znajdującą się obecnie w Muzeum Chillida-Leku Nagroda z Ministerstwa Spraw Zagranicznych rządu japońskiego w X Biennale w Tokio Nagroda Rembrandta Nagroda Fundacji Wolfa w dziedzinie sztuki Nagroda Księcia Asturii w dziedzinie sztuki Nagroda Carnegie Pour le Mérite za Naukę i Sztukę (1987).
Przypisy