Specjalizował się w kolarstwie. Organizował z ramienia Trybuny Ludu Wyścig Pokoju. Od 1961 był sekretarzem generalnym Polskiego Związku Kolarskiego, a w latach 1965-1977 prezesem związku. Pełnił także funkcję wiceprezesa Międzynarodowej Federacji Kolarstwa Amatorskiego (FIAC) i prezesa Międzynarodowego Stowarzyszenia Organizatorów Wyścigów Kolarskich (AIOCC), był członkiem dyrektoriatu Międzynarodowej Unii Kolarskiej (UCI). Za czasów jego prezesury polscy kolarze, w tym m.in. Ryszard Szurkowski, odnosili największe sukcesy sportowe.

Był współautorem kilku książek, m.in. „Królowie ringu i bieżni” (z Juliuszem Stroynowskim) (1956), „Olimpijskie fanfary” (z J. Stroynowskim) (1957) i „Wyścig Pokoju” (1967) (redakcja).

Jest pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A15-8-23). Przypisy

Bibliografia B. Tuszyński, Bardowie sportu, wyd. Fundacja Dobrej Książki, Warszawa 2009 Wiadomości/Wiadomosci-Wypad, Pismo Koła 2 Baonu Grenadierów „Kratkowane Lwiątka” (w późniejszym czasie ... i Komandosów).