Ten sposób przystosowanie rzeki dla potrzeb żeglugi stosowany jest gdy na rzece swobodnie płynącej innymi zabiegami z zakresu hydrotechniki nie można zapewnić niezbędnych parametrów żeglugowych, szczególnie wymaganych dla danego szlaku żeglugowego o przyjętej klasie drogi wodnej głębokości gwarantowanych, a budowa lateralnego kanału żeglugowego jest z określonych względów nieuzasadniona (np. ze względów ekonomicznych). Zaleca się by nie kanalizować rzek o spadku większym niż 1%.
Wyróżnia się trzy sposoby kanalizacji rzeki: podział rzeki na odcinki stopniami piętrzącymi ze śluzą w korycie rzeki, podział rzeki na odcinki stopniami piętrzącymi ze śluzą w korycie rzeki, z pogłębieniem stanowiska dolnego stopnia piętrzącego, gdy zastosowanie sposobu 1 nie daje możliwości zapewnienia poniżej stopnia wymaganej głębokości gwarantowanej, a zastosowanie wyższego piętrzenia na następnym na szlaku stopniu wodnym jest z określonych względów niemożliwe, zastosowanie kanału bocznego ze śluzą, w korycie rzeki, w ramach stopnia wodnego, buduje się jaz;