29 maja 1955 przyjął święcenia diakońskie w cerkwi Trzech Świętych Hierarchów w Paryżu. 6 czerwca tego samego roku otrzymał święcenia kapłańskie. Wrócił do Berlina, gdzie został proboszczem parafii św. Jana Chryzostoma. W 1962 rozpoczął studia filologiczne, które ukończył, pisząc pracę nt. Świętej Liturgii św. Jana Chryzostoma. Pozostawał w jurysdykcji Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, lecz w latach 60. wchodził ze swoimi zwierzchnikami w coraz poważniejszy konflikt, nie chcąc podobnie jak duchowieństwo Cerkwi Rosyjskiej otwarcie wygłaszać deklaracji poparcia dla polityki ZSRR. W 1964 ogłosił swoje przejście w jurysdykcję Zachodnioeuropejskiego Egzarchatu Parafii Rosyjskich, gdzie w roku następnym został dziekanem parafii na terytorium RFN.
W 1967 został kierownikiem katedry teologii dogmatycznej w Instytucie Św. Sergiusza, zaś od 1969 wykładał również liturgikę. Pracę akademicką zakończył w 1973. 12 marca 1971 złożył śluby monastyczne, zaś tydzień później został podniesiony do godności archimandryty. W tym samym roku, 30 czerwca, otrzymał nominację na biskupa pomocniczego egzarchatu z tytułem biskupa Eudokiady. Ceremonia chirotonii miała miejsce 3 października tego samego roku w soborze św. Aleksandra Newskiego w Paryżu.