Sieć współpracowników miała dostarczać informacji o skuteczności polityki dezinformacyjnej, a także kreować tę politykęJan Żaryn, Czerwona dyplomacja wokół Stolicy Apostolskiej, w: Przez Morze Czerwone, dodatek specjalny do Gościa Niedzielnego, nr VI 2008..
Struktura w 1956 r. W 1956 skład struktury Departamentu I wchodziły następujące jednostki organizacyjne:
Wydział I Organizował tzw. rezydentury nielegalne, działające poza oficjalnymi placówkami PRL za granicą oraz nadzorował i zapewniał ich funkcjonowanie, w organizacji pracy agenturalnej wydział uwzględniał także działania dywersyjne. Wydział IA Zaopatrywał wydziały operacyjne i rezydentury nielegalne w środki techniczne, wykonywał wszelkie czynności konieczne do organizowania nielegalnych wyjazdów pracowników kadrowych i agentury za granicę, zaopatrywał ich w dokumenty legalizacyjne, organizował łączność bezosobową oraz prowadził szkolenie w dziedzinie techniki operacyjnej dla kandydatów na nielegalne wyjazdy, zajmował się problemami legalizacji pobytu oficerów wywiadu nielegalnego za granicą oraz zapewnienia im łączności radiowej z centralą. Wydział II Odpowiadał za prowadzenie wywiadu na terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki, Kanady, Meksyku, Brazylii, Argentyny, oraz Izraela. Wydział III Prowadził wywiad na terenie Republiki Federalnej Niemiec, Austrii,