Konzentrationslager Kauen (spotyka się również litewską ortografię KL Kaunas) – niemiecki nazistowski obóz koncentracyjny założony 21 czerwca 1943, na terenie getta w Kownie na Litwie. Funkcjonował do października 1944.
Historia obozu Przed założeniem obozu Historia założenia tego obozu jest zupełnie inna od pozostałych przypadków. Dzieje KL Kauen wiążą się mocno z dziejami Żydów z Kowna. Z chwilą inwazji Wehrmachtu na Litwę, w czerwcu i lipcu 1941, w Kownie wybuchły antyżydowskie pogromy, podczas których, z rąk rozmaitych band litewskich oraz litewskiej żandarmerii, życie straciło ok. Żydów. W szczególności masowych mordów dokonano na terenie jednej z twierdz otaczających miasto – Fortu VII.
Następnie Niemcy, obejmując kontrolę nad miastem założyli dwa getta, w których umieścili ok. Żydów. W getcie umieralność była wysoka, w ciągu następnych dwóch miesięcy zginęło ok. 3000 osób. 28 października 1941 w forcie IX dawnej carskiej twierdzy Kowno Niemcy zamordowali ok. 9200 Żydów, z czego połowę stanowiły dzieci. W ciągu następnego okresu (1942), kilkanaście tysięcy Żydów zabrano do pracy i rozlokowano w różnych miejscach, przy fabrykach niemieckich.