W latach 1990–1995 przeprowadzono badania archeologiczne kościoła, podczas których odkopano fundamenty wraz z kryptą i odkryto wiele religijnych artefaktów. Podjęto także prace renowacyjne, mające na celu wzmocnienie konstrukcji fasady i uniknięcie jej zawalenia. W tym czasie utworzono również muzeum, w którym organizowane są wystawy poświęcone sztuce religijnej.
W roku 2005 ruiny wraz z zabytkowym centrum Makau zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Architektura Według materiałów historycznych katedra powstała z białego kamienia i miała duże sklepienie. Składała się z trzech zdobionych sal.
Fasada, która powstała w latach 1620–1627, zbudowana jest z granitu i stanowi przykład architektury barokowej z bogatymi dekoracjami i płaskorzeźbami, ale także z elementami orientalnymi. Ściana ma ok. 27 m wysokości, 23,5 m szerokości, 2,7 m grubości i jest wyraźnie podzielona na pięć poziomów. Na najniższym poziomie znajdują się trzy wejścia i dziesięć kolumn. Nad środkowym wejściem wyryto napis MATER DEI, co oznacza Matkę Bożą. Nad wejściami bocznymi znajdują się napisy IHS. Na drugim poziomie mieści się dziesięć kolumn i trzy łukowate okna. Ponadto rozmieszczono tam cztery wnęki, w których znajdują się cztery figury świętych katolickich.