Budowa i modernizacja poszczególnych odcinków systemu obronnego trwała jeszcze na początku XVI wieku.

Powstanie chłopskie Najpoważniejsze działania wojenne, jakie dotknęły Kluż w późnym średniowieczu, związane były z powstaniem chłopskim kierowanym przez Antala Nagya z Budy w latach 1437–1438. Po walkach z wojskami szlachty część chłopskich powstańców skierowała się do miasta, które opanowali pod koniec listopada lub na początku grudnia 1437 roku. W ten sposób Kluż znalazł się w rękach buntowników, którzy zostali wpuszczeni za mury przy poparciu części mieszczan związanych z ludnością węgierską przedmieść.

Na przełomie 1437 i 1438 roku Kluż został otoczony przez siły szlacheckie dowodzone m.in. przez Michała Jákcsa z Kusaly, komesa Szeklerów, oraz Dezyderego Losonciego. Zachował się dokument z 9 stycznia 1438 roku, w którym dowódcy informowali Sasów siedmiogrodzkich, że ich wojska zajęły przedmieścia Klużu i zamknęły chłopskich powstańców w obrębie murów miasta, jednocześnie wzywając posiłki piesze i konne do dalszego oblężenia. Kluż bronił się przez kilka tygodni i najprawdopodobniej skapitulował lub został zdobyty pod koniec stycznia 1438 roku. Po stłumieniu powstania miasto zostało ukarane ograniczeniem części dotychczasowych swobód.