Cynga – polski film z 1991 roku. Kanwą scenariusza były wspomnienia Jerzego Drewnowskiego pt. „Cynga” – jednego z założycieli konspiracyjnej organizacji socjalistyczno-niepodległościowej PLAN.
Treść Akcja filmu rozpoczyna się we wrześniu 1939 roku, gdy trwa kampania wrześniowa. Główny bohater, 21-letni Andrzej Klonowicz (ur. 2 stycznia 1918), ucieka z walczącej Warszawy. W poszukiwaniu rodziców usiłuje przedostać się do Lwowa, który znalazł się pod okupacją sowiecką. NKWD aresztuje go pod zarzutem szpiegostwa. Zostaje skazany na śmierć, a później ułaskawiony i zesłany do syberyjskiego łagru. Tam unika ciężkiej pracy i prawdopodobnego wyniszczenia organizmu, gdyż z powodu zachorowania na tytułową cyngę (szkorbut, któremu towarzyszą zaburzenia osobowości), dzięki pomocy innych Polaków, zostaje skierowany do obozowego szpitala psychiatrycznego. Kieruje nim zesłaniec, były lekarz psychiatra. W szpitalu Klonowicz jest świadkiem surrealistycznych zdarzeń. Ochrania go francuska pielęgniarka Lucienne, która zostaje jego kochanką. Ostatecznie po kilku latach wychodzi z łagru, wraca do Polski i wiosną przybywa do Lublina.