Jozafat (Bazyli) Romanyk OSBM [Йосафат (Василь) Романик ЧСВВ] (ur. 21 czerwca 1919 w Łyskowie, zm. 14 stycznia 2007 w Warszawie) – duchowny greckokatolicki, bazylianin.
Życiorys Ukończył Instytut Misyjny oo. bazylianów w Buczaczu, gdzie uzyskał tzw. „małą maturę”. 16 sierpnia 1934 wstąpił do zakonu oo. bazylianów w Dobromilu. Tam odbył nowicjat. Pierwsze śluby zakonne złożył 31 marca 1936, a następnie kontynuował naukę uzyskując prawdopodobnie w 1939 świadectwo dojrzałości. Po zdaniu matury rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne w seminariach w Krystynopolu pow. Sokal i w Żółkwi, które ukończył w 1944. Śluby wieczyste złożył 11 lipca 1942 w Krechowie pow. Żółkiew. Prawdopodobnie ze względu na toczącą się wojnę, wcześniej niż przewidziano, został dopuszczony do święceń diakonatu (20 grudnia 1942). Na kapłana wyświęcony został 27 grudnia 1942 we Lwowie przez bp. Nykytę Budkę. mały|240x240px|Grób Jozafata Romanyka na Cmentarzu Bródnowskim. Po święceniach wyjechał do klasztoru w Dobromilu (przebywał tam 3 miesiące), a następnie klasztoru w Warszawie (2 miesiące) i klasztoru w Krystynopolu. Po wytyczeniu nowej wschodniej granicy Polski w listopadzie 1946 r. przyjechał do Adampola pow. Włodawa, gdzie był kapelanem w rzymskokatolickim klasztorze s. służebnic.