Obecnie ma kształt wydłużonego prostokąta o wymiarach 195,88 × 67,25 m (w tym zab. 20,80 × 34,60 m) i zajmuje 1,25 ha powierzchni. Składa się z dwóch głównych części – nowej określonej w granicach z 1978 roku i starej, która z kolei dzieli się na trzy osobne części: zabytkowej (pierwotny cmentarz kalwiński sprzed 1832 roku), tej określonej w granicach z 1832 roku, jak i powiększonej a określonej w granicach z 1914 roku. Całość cmentarza poprzecinana jest rzędami alej głównych, umownych i stworzonych na potrzeby parafian (wąskich i ciasnych).
Na cmentarzu znajdują się 2 duże główne aleje, jak i umowna tylna (blisko muru południowego), oraz oddzielająca cmentarz stary od nowego, ponadto wąskie i ciasne stworzone przez parafian okalające cały cmentarz po murze: główna aleja na starym cmentarzu – prowadzi od I bramy do bramy III, w połowie na wschód zaczyna się granica najstarszej zabytkowej części cmentarza, przecina ją umowna aleja tylna, która przylega do alei oddzielającej cmentarz stary od nowego. To tu są zapomniane nagrobki protestanckie, w tym założycieli zboru ossalskiego rodziny Dębskich. Ponadto przy tej alei umiejscowione są ważniejsze groby (np. nagrobek mojżeszowy) i miejsca pamięci m.in. Aleksandra Kazimierza Sabbata, Adama Bienia. Z kolei w głębi po murze zachodnim znajdują się groby m.in.