Od 1989 do 1991 zasiadał w radzie politycznej KPN. W 1989 bez powodzenia kandydował z ramienia tej partii do Sejmu, a w kadencji 1990–1994 był z jej listy radnym i przewodniczącym Komisji Rewizyjnej Rady Miasta Wrocławia. Swoje doświadczenie społeczno-polityczne z tego okresu przedstawił w książce zdRada naGminna m. Wrocławia. W wyborach parlamentarnych w 1993 bez powodzenia kandydował do Sejmu z ramienia Porozumienia Centrum. W wyborach samorządowych w 1994 bezskutecznie ubiegał się o reelekcję z listy komitetu Karta Wrocławska - Przeciw Układom. Następnie był redaktorem naczelnym „Wrocławskiej Gazety Polskiej”. W 1994 przeszedł na emeryturę. W wyborach parlamentarnych w 1997 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z listy Ruchu Odbudowy Polski w województwie jeleniogórskim.
Był jedną z pierwszych osób, które wystąpiły o odszkodowanie za okres internowania w stanie wojennym. W styczniu 2008 sąd przyznał mu 23 tysiące złotych zadośćuczynienia.
Wszedł w skład komitetu wspierającego kandydaturę Karola Nawrockiego na prezydenta RP w wyborach w 2025.
Został pochowany z wojskową asystą honorową 10 kwietnia 2026 na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu.