Wschodnia granica między gminą Powązki a gminą Młociny biegła od granicy z Warszawą od północnej granicy katolickiego Cmentarza Powązkowskiego (w granicach Warszawy) ku północy wschodnią granicą Powązkowskich Baraków Letnich. Następnie linią krętą omijała Buraków, Słodowiec i Kaskadę (w gminie Młociny), po czym podążała na północny zachód zachodnią krawędzią Lasu Bielańskiego, obejmując Obóz Bielański i Bielańskie Pole Wojenne, lecz omijając Młociny i Wawrzyszew. Południowa granica gminy Powązki biegła ulicą Obozową, czyli północną granicą gminy Czyste i łączyła się ponownie z Warszawą na wysokości cmentarza mahometańskiego w północno-zachodnim narożniku Powązkowskiego CmentarzaPlan m. Warszawy poprawiony i dopełniony przez Służbę Inżynierską Miasta (1879).. Gmina Powązki wynosiła 4104 mórg obszaru i należała do sądu gminnego Okręgu I w Łomiankach.
W rejonie gminy Powązki zdarzały się przypadki mieszkańców przesiedlonych administracyjnie za przestępstwa lub wykroczenia (za carskich czasów zsyłka do oddalonych rejonów Imperium była karą najcięższą) i już w 1862 Powązki, mimo braku stosownych praw, nazywano miasteczkiem, ponieważ według księgi meldunkowej nikt nie trudnił się już rolnictwemUrząd m.st.