Terier australijski – jedna z ras psów, należąca do grupy terierów, zaklasyfikowana do sekcji terierów krótkonożnych. Nie podlega próbom pracy.
Rys historyczny Terier australijski pochodzi najprawdopodobniej od psów przywiezionych do Australii przez osadników ze Szkocji i północnej Anglii – z krzyżowań cairn terriera, Yorkshire teriera, skye terriera, norwich terriera i Dandie Dinmont terriera. Po cairn terrierze rasa odziedziczyła twardą sierść, po yorkshire terrierze niebieskie podpalane umaszczenie i niewielkie rozmiary. Teriera australijskiego zaprezentowano po raz pierwszy na wystawie psów w 1880 roku w Melbourne. Rasa szybko zyskała popularność z uwagi na przydatność w tępieniu królików, szczurów i węży. W Wielkiej Brytanii uznana została w roku 1936, w Kanadzie w 1938.
Zachowanie i charakter
Wygląd mały|Dwunastotygodniowy przedstawiciel rasy terier australijski Czaszka: długa, mocna, z lekkim stopem.
Uszy: małe, stojące, osadzone wysoko, dość szeroko rozstawione.
Oczy: małe, ciemne.
Nos: czarny.
Wargi: zwarte, ciemnobrązowe.
Kufa: mocna, tej samej długości co mózgoczaszka.
Szyja: długa, mocna.
Linia grzbietu: pozioma, mocna.
Tułów: mocny, dobrze związany.
Okrywa włosowa: prosta, ostra.
Klatka piersiowa: umiarkowanie głęboka, sięga nieznacznie poniżej łokci.