W 1976 założył Partię Demokratyczną, której przewodniczył nieprzerwanie do 2000. Również w 1976 objął funkcję przewodniczącego Izby Reprezentantów. W 1977, po śmierci Makariosa III, został pełniącym obowiązki prezydenta, a następnie prezydentem Cypru. W grudniu tegoż roku terroryści z organizacji EOKA-B porwali jego syna. Prezydent nie uległ ich żądaniom, jego syn wkrótce został zwolniony.

W wyborach w 1978 był jedynym kandydatem na urząd prezydenta, zaś w wyborach w 1983 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję. W 1988 nie został wybrany na kolejną kadencję, przegrał wówczas w pierwszej turze głosowania. Pozostał aktywny w krajowej polityce, w latach 1996–2001 ponownie kierował cypryjskim parlamentem.

W 1956 ożenił się z Mimi Papateoklitu (zm. 2021). Miał dwóch synów, w tym polityka Markosa.

Przypisy

Kategoria:Prezydenci Cypru Kategoria:Cypryjscy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Deputowani do Izby Reprezentantów Cypru Kategoria:Politycy Partii Demokratycznej (Cypr) Kategoria:Urodzeni w 1932 Kategoria:Zmarli w 2002 Kategoria:Ludzie urodzeni w Limassolu