Dwa lata później okazało się, że żadnej sprawy rozwodowej nie było i z punktu widzenia prawa Rachel nadal była żoną Lewisa Robardsa. Z tego powodu Rachel wielokrotnie była oskarżana o bigamię. Jeszcze w tym samym roku orzeczono rozwód pomiędzy Robardsami, a Rachel pełnoprawnie poślubiła Andrew Jacksona 17 stycznia 1794 roku.
Po ślubie małżonkowie zamieszkali w posiadłości Hunter’s Hill. W czasie trwania małżeństwa Jackson wielokrotnie stawał w obronie czci żony. Wyzwał na pojedynki m.in. Charlesa Dickensona i gubernatora Tennessee, Johna Seviera. Jacksonowie nie mieli własnych dzieci, ale mieli trzech przysposobionych synów: Andrew juniora (bratanek Rachel), Lyncoyę (Indianina z plemienia Krików) oraz Andrew Jacksona Hutchingsa (sierotę po towarzyszu broni Jacksona). W 1804 małżonkowie musieli sprzedać posiadłość Hunter’s Hill i przenieść się do nowego domu, który potem został nazwany The Hermitage. Ponieważ Rachel źle znosiła rozłąkę i żyła w obawie o życie męża podczas wojny brytyjsko-amerykańskiej, Andrew sprowadził ją do swojej kwatery w Nowym Orleanie w 1815 roku. Po zwycięstwie Jacksonowie wyjechali na jakiś czas do Waszyngtonu. Niebawem Jackson wyruszył na wojnę z Seminolami.