W 1502 Heinrich i Sigmunt otrzymali prawo bicia srebrnych monet.
W połowie XVII w. zamek znów zmienił właścicieli, którymi ostatecznie został ród Khevenhüller-Metsch. Od tej pory nie był on stale zamieszkiwany, będąc jedną z wielu rezydencji możnowładczych tej arystokratycznej rodziny, popadając przez to w ruinę, którą dopełnił pożar miasta z 1764 r., po którym kamienie i drewno z zamku wykorzystano do odbudowy domów w Hardegg.
Dopiero przełom XIX i XX w. przyniósł odnowę zamku, kiedy jego właścicielem był , najwierniejszy stronnik Maksymiliana I Habsburga-Lotaryńskiego, cesarza Meksyku. Dokonał on całkowitej obudowy rezydencji urządzając w jej wnętrzu muzeum na cześć rozstrzelanego Maksymiliana I. Sam został pochowany w krypcie grobowej na zamku.
W kaplicy zamkowej znajduje się okno maswerkowe z witrażem zawierającym wizerunkiem pary fundatorów, (1839–1905) i jego żony Eduardiny hrabiny Clam-Gallas (1851–1925) z ich herbami. Na zdjęciu w galerii.
Galeria
Zobacz
Literatura Dehio Niederösterreich – nördlich der Donau (1990)
Linki zewnętrzne
Zamek Hardegg na stronie burgen-austria.com (po niemiecku) Burgen, Stifte und Schlösser in Zentraleuropa (zamki, pałace w Europie Środkowej)
Hardegg Kategoria:Zamki i pałace Habsburgów