Zacytowane zdanie można rozumieć jako propagandę potrzeby zapomnienia o dawnych sukcesach oraz skupienia się na wzbogacaniu państwa poprzez przeprowadzenie reform ekonomicznych i społecznych oraz podniesienie poziomu edukacji dzięki zakładaniu publicznych szkół. Żeby móc dorównać gospodarkom rozwiniętych państw Europy, potrzebny był rozwój przemysłowy oraz postęp nauki i technologii. W sprawie poprawy systemu rządzącego istotną sprawą byłoby wprowadzenie demokracji, kończąc jednocześnie z ustalonymi z góry wynikami wyborów (przekupstwo) oraz przeprowadzenie reformy administracyjnej.
Literaci nurtu intelektualnego zwanego regeneracionismo Intelektualistów omawianego nurtu często myli się z autorami należącymi do tzw. Pokolenia 1898, jako że obie grupy wykazywały się ogromną troską o kryzysową sytuację w kraju i silnie krytykowały go za zacofanie w stosunku do rozwiniętej cywilizacji europejskiej. Różnica między nimi polegała na obiektywnym i udokumentowanym spojrzeniu tych pierwszych, w przeciwieństwie do subiektywnej i artystycznej formy pokolenia 98’ (autorzy: Unamuno, Valle-Inclán, Pío Baroja, Azorín...).