W Borzykowej arcybiskup gnieźnieński Henryk Kietlicz obiecał wszelką pomoc ze strony swojego Kościoła w celu utrzymania Leszka Białego na tronie krakowskim. W zamian za pomoc arcybiskup dążył do uzyskania pewnych ustępstw. Książęta przyznali ostatecznie Kościołowi rzymskiemu immunitet, zakładający wolność od świadczeń na rzecz państwa i zniesienie tzw. Ius spolii, czyli prawo monarchy do przejęcia majątku ruchomego, będącego prywatną własnością zmarłych duchownych. Prawdopodobnie na zjeździe wyłączono duchownych spod państwowego sądownictwa (privilegium fori)Władysław Abraham, Privilegium fori duchowieństwa w ustawodawstwie Kościoła polskiego w wieku XIII. Przywileju borzykowskiego nie podpisał jedynie Henryk Brodaty.
Równocześnie z nadaniem przywileju, w Borzykowej obradował synod prowincjonalny, którego zadaniem było przeprowadzenie reformy kościelnej. Po reformie Kościół rzymski wzmocnił się wewnętrznie i tym samym mógł zająć stanowisko wobec władzy państwowej.
W czasie gdy obradował zjazd borzykowski, Mieszko I Plątonogi wjechał do Krakowa i zasiadł na tamtejszym tronie. Rządził niecały rok, bowiem zmarł 16 maja 1211.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kościół katolicki w Polsce średniowiecznej Borzykowa Kategoria:Polska w czasach rozbicia dzielnicowego Kategoria:Średniowieczne utwory dotyczące Polski Kategoria:Wydarzenia 1210