Pierekaczewnik podawany był na gorąco w czasie świąt, ale i na zimno, jako przekąska między posiłkami. Pracochłonność przygotowania sprawia, że pierekaczewnik przygotowuje się w domach tatarskich bardzo rzadko, tylko podczas świąt Bajramy lub na specjalne okazje. Można go skosztować w tatarskich gospodarstwach agroturystycznych, np. w Kruszynianach lub Bohonikach.
Produkt jako pierwszy został wpisany na Listę produktów tradycyjnych Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi w dniu 20 lipca 2005 roku w województwie podlaskim. Posiada od 20 lipca 2009 r. status Gwarantowanej Tradycyjnej Specjalności – produktu prawnie chronionego w Unii Europejskiej.
Przypisy
Kategoria:Kuchnia Podlasia Kategoria:Kuchnia białoruska Kategoria:Kuchnia tatarska Kategoria:Polskie produkty regionalne chronione prawem Unii Europejskiej Kategoria:Polskie produkty tradycyjne Kategoria:Ciasta deserowe Kategoria:Ciasta wytrawne