Alojzy Reichan był cenionym portrecistą, tworzył początkowo w stylu określanym jako biedermeier i noszącym cechy szkoły wiedeńskiej. Później tworzył w stylu bliskim twórczości francuskiego naturalisty Horacego Verneta. Artysta malował też miniatury, rzadziej sceny rodzajowe, wykonywał też litografie. Często malował obrazy religijne m.in. dla kościoła Jezuitów we Lwowie, świątyń Stryja i Łańcuta. Preferowaną techniką artysty było malarstwo olejne, rzadziej akwarela i gwasz. Duże kolekcje prac Reichana posiada Lwowska Galeria Obrazów, które po zakończeniu II wojny światowej i zmianie granic państwowych nie zostały zwrócone, wraz z innymi bezcennymi zabytkami kultury polskiej, Państwu Polskiemu jako prawowitemu właścicielowi. Obrazy Reichana znajdują się także w Muzeum Narodowym we Wrocławiu, oraz w wielu zbiorach prywatnych.
Wybrane prace U studni, ok. 1847, Muzeum Narodowe w Warszawie, Portret Heleny Matzel, Lwowska Galeria Sztuki, Portret Leonarda Chodźki, ok.