Włodzimierz Rudź (ur. 20 listopada 1925 r. w Radoszkowicach koło Mołodeczna, zm. 8 czerwca 2002 w Tomaszowie Mazowieckim) − polski archiwista, historyk-regionalista, sekretarz i skarbnik Koła PTH w Tomaszowie Mazowieckim, założyciel Archiwum Państwowego w Tomaszowie Mazowieckim.

Biogram Był synem Stefana Rudzia (1891-1967), oficera rezerwy, nauczyciela szkoły powszechnej, i Marianny (Marii) z Adamskich (1900-1973). Miał starszą siostrę Wierę. Po aresztowaniu ojca i osadzeniu go w łagrach sowieckich, Włodzimierz Rudź wraz z matką i siostrą zamieszkał (1931) na stałe w Tomaszowie Mazowieckim. Jako uczeń szkoły powszechnej był członkiem (od r. 1935) Związku Harcerstwa Polskiego. W czasie okupacji niemieckiej był przymusowo zatrudniony przy pracach budowlanych w mieście i okolicy. W roku 1941 wywieziony został z Tomaszowa na przymusowe roboty, początkowo na zajęte przez Niemcy tereny ZSRR (m.in. w okolice Pskowa), następnie do Niemiec opodal Dortmundu, później do Jugosławii w rejon Mostaru, gdzie współdziałał z partyzantami marszałka Josipa Broz Tito. Pod koniec 1944 roku został deportowany do Niemiec. W czerwcu 1945 roku powrócił do Tomaszowa Mazowieckiego, gdzie podjął pracę jako robotnik w Zarządzie Miejskim. Podczas odbywania służby wojskowej w Marynarce Wojennej ukończył Szkołę Specjalistów Morskich.