Julius W. Harris (ur. 17 sierpnia 1923 w Filadelfii, zm. 17 października 2004 w Los Angeles) – amerykański aktor.
Odtwórca roli Tee Hee Johnsona, jednego z wrogów agenta 007 (Roger Moore), głównego pomocnika czarnego charakteru doktora Kanangi (Yaphet Kotto), mającego stalową protezę ramienia zakończoną szczypcami w filmie o przygodach Jamesa Bonda Żyj i pozwól umrzeć (1973).
Życiorys Urodził się w Filadelfii w Pensylwanii. Jego ojciec był muzykiem i matka zatrudniona w Cotton Club w Nowym Jorku jako tancerka. Harris pracował jako pielęgniarz, sanitariusz, portier i bramkarz w nowojorskich klubach jazzowych. Zanim rozpoczął karierę aktorską, służył jako medyk w United States Army podczas II wojny światowej. Po spotkaniu z wieloma borykającymi się z problemami aktorami odważył się wziąć udział w przesłuchaniu do swojej pierwszej roli i został obsadzony w roli alkoholika Willa Andersona, ojca Duffa w melodramacie Nothing But a Man (1964) z Abbey Lincoln, docenionym przez krytyków o życiu Afroamerykanów w Birmingham.