Świątynia składa się z czworokątnego tarasu (nazywanego tronem), z którego wyrasta pięć pagód. Taras ma wysokość 17 metrów i dzieli się na sześć pięter. Z zewnątrz, ze wszystkich stron, każde z pięter ozdobione jest ustawionymi w rzędzie figurkami Buddów, a także buddyjskimi symbolami i literami sanskryckimi. Na każdym z rogów podstawy wznosi się pięciopiętrowa pagoda, a pośrodku piąta pagoda, wyższa od pozostałych, licząca 7 pięter. Podobnie jak podstawa, pagody są ozdobione z zewnątrz buddyjskimi motywami.
Świątynia przeszła gruntowną renowację w 1761 roku. Dawniej obecny budynek świątyni otaczały liczne drewniane pawilony, które zostały doszczętnie zniszczone przez wojska cudzoziemskie podczas II wojny opiumowej w 1860 roku i powstania bokserów w 1900 roku. Obecnie budowla nie pełni już funkcji sakralnych i mieści się w niej Pekińskie Muzeum Rzeźby Kamiennej, liczące ponad 2000 eksponatów.
Przypisy
Kategoria:Obiekty sakralne w Pekinie Kategoria:Świątynie buddyjskie w Chinach