Istotną zaletą takiego usterzenia we współczesnych samolotach bojowych jest, że będąc ustawione pod kątem w stosunku do pionu, odbija większość fal radarowych w innym kierunku, niż odbiornik, przez co samolot jest trudniejszy do wykrycia przez radar (element technologii stealth).
Wady Z powodu kombinacji funkcji steru kierunku i wysokości, usterzenie motylkowe wymaga bardziej złożonego układu sterowania. Wytwarza także większe naprężenia w części ogonowej samolotu przy sterowaniu. Z tej przyczyny doszło do kilku katastrof samolotów Bonanza, powodujących ich zawieszenie w lotach w latach 80. XX w. do czasu wzmocnienia konstrukcji.
Zastosowanie Usterzenie motylkowe zostało wynalezione przez Polaka, inżyniera Jerzego Rudlickiego, który od 1928 pracował nad nowym typem usterzenia. W lecie 1931 roku po raz pierwszy usterzenie motylkowe było testowane na zmodyfikowanym w wytwórni Plage i Laśkiewicz samolocie szkolnym Hanriot H.28 (nr 30.83). Badania modeli ze sterem motylkowym przeprowadzono także w Instytucie Aerodynamicznym w Warszawie. Układ taki jest rzadko stosowany w konstrukcji samolotów. Najpopularniejszym samolotem z usterzeniem motylkowym był amerykański samolot turystyczny Beechcraft Bonanza model 35, nazywany też przez to V-tail Bonanza, produkowany od 1947 roku w liczbie ponad 10 tys. egzemplarzy.