Ósma Armia rutynowo prowadziła natomiast wojnę psychologiczną, głównie za pomocą ulotek zrzucanych z powietrza, w tym cotygodniowej ulotki „informacyjnej” kierowanej do sił komunistycznych, a także audycji radiowych i komunikatów nadawanych przez głośniki.
Podobnie jak podczas wojny koreańskiej, w czasie wojny wietnamskiej dezinformacja nie była stosowana powszechnie.
W połowie lat 90. Departament Obrony USA zaczął charakteryzować doktrynę znaną jako dowodzenie i kierowanie walką (C2W). Opisywano ją jako strategię ukierunkowaną na atakowanie zdolności przeciwnika do podejmowania decyzji albo do dowodzenia i kontroli (C2), przy jednoczesnej ochronie analogicznych zdolności sił sojuszniczych. W doktrynie tej koncentrowano się na systemie namierzania celów i wyróżniano pięć podstawowych zdolności, określanych jako filary: bezpieczeństwo operacji, dezinformację wojskową, operacje psychologiczne, wojnę elektroniczną oraz destrukcję fizyczną.
Możliwości związane z informacją Walka elektroniczna (EW)