W maju 1925 r. wybrany został projekt Zdzisława Mączeńskiego – naczelnika Wydziału Budownictwa Szkolnego w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, a zarazem profesor architektury. W późniejszych latach Mączęński nadzorował przygotowania szkicowych projektów gmachu. W pierwotnym projekcie przewidywano powstanie trzech gmachów: głównego budynku ministerstwa, gmach kuratorium oraz budynek mieszkalny. 22 września 1925 r. minister robót publicznych wydał decyzję aprobującą projekt.
W ostatnich dniach grudnia 1926 r. udostępniono regulamin publicznego konkursu na projekt budynku, który został pobrany przez 218 architektów. Założenia przewidywały zbudowanie budynku mieszczącego pomieszczenia biurowe, bibliotekę ministerstwa oraz pomieszczenia mieszkalne. Termin składani prac upływał 15 lutego 1927 r., na skutek protestów został wydłużony do 28 lutego. Wpłynęły 54 prace, jury obradujące w dniach 3-6 marca wybrało pracę Zdzisława Mączeńskiego. Był to projekt stanowiący rozwinięcie pierwotnej koncepcji z 1925 r. W stosunku do projektu pierwotnego w wersji finalnej wprowadzono zmiany. Bryła budynku została zaplanowana na zmniejszonej działce o wymiarach 74x74 m. Budynek otrzymał reprezentacyjną bramę wjazdową, która wyznaczyła jego oś symetrii.