dokonano oceny postępów prac i przyjęto 31 marca 1930 r. jak datę oddania budynku do użytku a 15 czerwca jako termin całkowitego zakończenia prac. Terminy te nie zostały dotrzymane, ale już w maju wszystkie biura Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego przeprowadzono do nowego gmachu. Późną jesienią zakończono resztę prac wykończeniowych.
Powstały w niespełna 3 lata gmach charakteryzował się wysokim standardem materialnym i surową klasyczną formułą, zaliczaną do tzw. klasycyzmu redukcyjnego. W 1928 odbył się konkurs na zaprojektowanie jego wnętrza, który wygrała praca Wojciecha Jastrzębowskiego (profesora warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych, również dyrektora Departamentu Sztuki w ministerstwie). Studenci pod kierunkiem profesora przygotowali projekty w stylu art déco. Autorem supraport Architektura i Zoologia w gabinecie ministra, znajdującym się na pierwszym – reprezentacyjnym – piętrze, był Stanisław Komaszewski (1935).
W uroczystym poświęceniu budynku brali udział: premier Walery Sławek, minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego Sławomir Czerwiński oraz kardynał Aleksander Kakowski.
Lata 1930–1939 Do czasu II wojny światowej funkcja gmachu i rozmieszczenie pomieszczeń nie uległy zmianie.